“Artık Çok Geç” Düşüncesiyle Nasıl Başa Çıktım
YKS sürecinde beni ne zorlu matematik konuları ne de tarih ezberleri yordu; beni tüketen asıl şey zihnimdeki “Artık çok geç” düşüncesiydi. Sosyal medyada herkesin harıl harıl çalıştığını görüp takvimdeki ilerleyen aylara baktıkça, beynim sürekli bu saatten sonra toparlanmanın imkansız olduğunu kabulleniyordu. Ancak bu düşünce, gerçek bir başarısızlıktan değil, sadece başkalarıyla yaptığım kıyaslamadan ve panik halinden besleniyordu.
Teşhis: Başarısızlık Değil, Sistemsizlik
Bu umutsuzluğun temelinde yatan asıl sebep çalışmamak değil, sistemsiz çalışmaktı. Sürekli program yapıp bozuyor, istikrarsız bir şekilde ilerliyordum. Netlerimdeki dalgalanmalar bana “olmuyor” hissi veriyordu ama asıl sorun dağınıklıktı. “Son 3 ayda her şeyi bitireceğim” gibi kahramanlık içeren ama gerçekçi olmayan planlar yapmak yerine durumu kabullenip strateji değiştirmem gerektiğini fark ettim.
Stratejik Değişim: Panik Halinden Gerçekçi Hedeflere
İlk iş olarak panikle hazırladığım devasa programları çöpe attım. Süre odaklı değil, görev odaklı çalışmaya geçtim; günde maksimum 3 ana hedef koyarak “az ama öz” prensibini benimsedim. Deneme sınavlarını haftalık rutine sabitledim ve kaçamak yapmayı bıraktım. Bu sadeleşme, üzerimdeki baskıyı azaltıp odaklanmamı kolaylaştırdı.
Sürece Odaklanmak ve Hata Analizi
Eskiden deneme sonrası sadece net sonucuna bakıp üzülürken, artık süreci analiz etmeye başladım. “Hangi soru tipi zorladı? Süre nerede kayboldu? Eksik bilgi mi, dikkat hatası mı?” sorularını sorarak ilerledim. Bu analizler sayesinde asıl problemimin geç kalmak değil, aynı hataları tekrar etmek olduğunu gördüm. Sorunun köküne inince, çözüm kendiliğinden gelmeye başladı.
Kıyas Tuzağından Çıkış ve İçsel İvme
“Geç kaldım” düşüncesini mantıkla çürüttüm: Bu hissin kaynağı kendi ilerlemem değil, başkalarının hızıydı. Sınavın bireysel olduğunu ve tek rakibimin dünkü halim olduğunu kabul ettim. Küçük artışları ciddiye alıp ilerlememe odaklandıkça, içimdeki “boşuna çalışıyorum” sesi kısıldı ve kontrolün bende olduğu hissi güçlendi.
Sonuç: Karar Verme Gücü
Eğer sen de şu an “artık çok geç” diyorsan, muhtemelen geç kalmadın; sadece dağınıksın veya kıyas tuzağına düştün. Benim sürecimdeki en kritik nokta, zamanı düşünmeyi bırakıp bugünüm hakkında harekete geçmeye karar verdiğim andı. YKS sürecinde geç olan şey zaman değil, karar vermeyi ertelemektir. Ben karar verdiğim gün toparlanmaya başladım, belki senin için de o gün bugündür.
